 ԵՐԵՎԱՆԻ ԿԱՄԵՐԱՅԻՆ ԹԱՏՐՈՆ«ՏԻՏԱՆԻԿ, MADE IN ARMENIA»
(Նախկինում «ԵՍ ԻՄ ԱՆՈՒՇ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ...»)
Պիեսի հեղինակ և բեմադրող ռեժիսոր՝ Արա Երնջակյան
Պրեմիերան կայացել է 17.11.1993 թ. Երևանում
Հայերով «տապան» ենք սարքում, երկհարկանի տապան, մեր հզորությունն ու մեծությունը խորհրդանշող տապան։ «Տիտանիկը» հզորության, առաջընթացի, նվաճումների խորհրդանիշ է, նաև՝ ողբերգության, երիտասարդ կյանքերի կործանման խորհրդանիշը։ Դա՝ «Տիտանիկ»-ն է։
Իսկ «Տիտանիկ, made in Armenia»-ն մի կողմից տապան է՝ մինչև արհավիրքի ավարտը պատսպարվելու, փրկվելու համար, մյուս կողմից՝ փրկության ափ հասնելու համար։
Նավապետ-ղեկավարը հրաման է արձակում նավի ուղղությունը փոխել, բայց հայտնի չէ,
որտեղ է փրկության ափը։ Անձնակազմը՝ անվերջ դեգերումների մեջ է։ Եվ, որպես հետևանք անվերջ նավարկության, տապանը ծակվում է, ջուրը հորդում է դեպի նավի փորը՝
սպառնալով նրան տանել խորքը անդունդի։ Այլաբանական մոտեցման մեջ մեր կյանքն է,
մեր ապրած վերջին տարիների քաշած օրերը, փախուստն այս կանքից՝ դեպի ոչ մի տեղ
չտանող որդեգրած ուղիներն ու ծրագրերը։
Պատահականությո՞ւն է, որ այդ կյանքով ապրող մարդիկ մի օր պետք է խորտակվեն...
ՀՅՈՒՐԱԽԱՂԵՐ
Մոսկվա, ԱՄՆ (Լոս Անջելես)
ՓԱՌԱՏՈՆԵՐ
05.2003 - Ուկրաինա, Կիև, «Կիև Տրավնևիյ» 5-րդ Միջազգային Թատերական փառատոն։
ՄԱՄՈՒԼԸ «ՏԻՏԱՆՏԻԿ...»-Ի ՄԱՍԻՆ
«Մեզ շրջապատող արատների մասին անխնա խոսում են «Տիտանիկ, made in Armenia» ժամանակի զգացողությանը համահունչ ներկայացման պայմանական հերոսները։ Խոսում են ցավով, տագնապում ապագայի անորոշության համար։ Տապանը սարքվել է, ու շատ են ուզում առաջ մղել, բայց «ճահճուտ» է շուրջբոլորը, այն մնում է տեղում…
Այս ներկայացումը նորից վկայում է այն փաստը, որ արվեստը ժամանակի տրամաբանությամբ պիտի ներկայանա ժողովրդին։ Արտահայտչամիջոցը կարող է որոշել ինքը՝ արվեստագետը»։
Ռ. Ա., «Երկիր», 1994
«...Լողում է մի տապան, մեր Հայաստանի տապանը։ Եվ թվում է՝ արժե՞ փրկության սպասել։ Բայց կատակներն այնքան սրամիտ են, մեզնից յուրաքանչյուրին ուղղված հեգնանքը՝ այնքան տեղին, որ ծնվում է հավատը։ Մարդիկ, որ ընդունակ են այդպես կատակել և հեգնել իրենք իրենց՝ անպայման կփրկվեն»։
«Հայաստանի Հանրապետություն», 1994
«Էտյուդների և դրվագների տեսքով ստեղծված այս զվարճախաղը երգերի, պարերի և բեմական այլ արտահայտչամիջոցներով մեզ է ներկայացնում մեր շուրջը տեղի ունեցող դեպքերի և դեմքերի զավեշտական նմանակումներ, քաղաքական անցուդարձի նուրբ, գրոտեսկային ակնարկումներ»։
Կ. Եղիազարյան, «Ազատամարտ» 1993
     |
Photo: Zaven Sargsyan, Marko, Arvin Kocharian, Marianna Meliksetyan, Sona Ter-Manyan
| © 1982 - 2009 Երևանի Կամերային թատրոն | Created by PLANET.AM |
