ԵՐԵՎԱՆԻ ԿԱՄԵՐԱՅԻՆ ԹԱՏՐՈՆ

 

 

 

  ՆՈՒՅՆԱՑՄԱՆ ՀԱՄԱԿԱՐԳ

         Նույնացման համակարգի էությունն է հանդիսատեսի նույնացումը բեմում կատարվողի հետ, երկու իրողությունների՝ թատրոնի և կյանքի փոխներթափանցումը։ Այդպիսի ամբողջական և բնական շփումը ձեռք է բերվում շրջանցելով, այսպես կոչված, «չորրորդ պատը», երկխոսություն կառուցելով դերասանների միջև հանդիսասրահի միջոցով։

         Դահլիճ նետված բացականչություններն այստեղ իրոք ուղղված են հանդիսատեսին և սպասում են արձագանքի։ Եվ հանդիսատեսը կամա թե ակամա անմիջապես ներգրավվում է խաղի մեջ։ Խաղ, որը կենդանի ձայնի իրավունք է տալիս։

         Ընդարձակելով գեղագիտական հարաբերությունների ոլորտը, այն արվեստը բերում է գիտության հետ անմիջական շփման։

         Արդյունքում հանդես է գալիս որոշակի միջանկյալ ձև, որը հավասարապես հավակնում է պատկանել և´ գեղարվեստական ստեղծագործության, և´ հումանիտար գիտական իմացության։ Այլ խոսքով, զգայական գեղագիտական  ազդեցությունը հենվում է գիտական իմացության վրա, իսկ վերջինս էլ ձեռք է բերվում և ամրապնդվում արվեստի միջոցով։ Կերպարը ձուլվում է հասկացությանը։

         Նույնացման համակարգն օգնում է ստեղծել ընդհանրական խտացված կերպարներ, մարմնավորելով գաղափարը ոչ թե բնութագրական կերպարներում, այլ բնութագրական իրադարձությունների հաղորդմամբ։ Գաղափարն այստեղ հանդիսատեսին ավելի կարճ ճանապարհով է հասնում, քան այնտեղ, ուր այն ներկայացվում է՝ հերոսների ճակատագրերում։ Այստեղ այն հանդիսատեսին մատուցվում է ուղղակի, անմիջականորեն, օգտագործելով բեմական ազդեցության բոլոր հնարավոր միջոցները։

         Ինչ վերաբերում է խորհրդանշանին՝ երկու կիսադեմեր (դերասանի և հանդիսատեսի)` միացած մաթեմատիկական նույնության նշանով, ապա դա տուրք է Նույնացման համակարգին. համակարգ, որով ստեղծվել է և մի քանի տասնյակ տարի գործում է Երևանի Կամերային թատրոնը։